مجله جامعه شناسي ايران زمستان 1383; 5(4):95-110.
 
 
فداكارداوراني محمدمهدي,زندرضوي سيامك
 
 
 

در اين مقاله، با استفاده از الگوي نظري استرم در باره دارايي مشترک مشاع، نظام آبياري مبتني بر زمان آبي "تشته" تحليل شده است و با نشان دادن ارتباط سه سطح قواعد گزينش اساسي، جمعي و عملي در آن کارايي الگوي مذکور در شناخت انواع دارايي هاي مشترک مشاع نشان داده شده است. علاوه بر آن، به طور مشخص در باره روستاي داوران، دلايل انعطاف پذيري و کارايي نظام آبياري مذکور- در مقابل روند رو به افزايش کوچک شدن و پراکنده شدن اراضي کشاورزي- بر اساس قوانين تقسيمات ارثي اسلامي تحليل شده است.
 
كليد واژه: نظام آبياري، دارايي مشترك مشاع، زمان سنج آبي، تشته، داوران
 
 

 نسخه قابل چاپ