مجله جامعه شناسي ايران بهار و تابستان 1387; 9(1-2):184-208.
 
 
رفيعي حسن,مدني قهفرخي سعيد,وامقي مروئه*
 
* گروه پژوهش رفاه اجتماعي، دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي
 
 

به دليل گستردگي، تنوع و فقدان طبقه بندي مشخص و مورد توافق درباره مشكلات اجتماعي براي تدوين هر برنامه مداخله اولويت بندي آن ها امري اجتناب ناپذير مي باشد. اين مقاله نتايج حاصل از طرح پژوهشي در اين زمينه را ارايه مي دهد. اين پژوهش با استفاده از روش دلفي انجام شده و در آن نظرات 41 نفر از مديران،‌ كارشناسان و صاحبنظران درباره مشكلات اجتماعي در اولويت در چهار مرحله جمع بندي شده است.
بر اساس نتايج حاصله از ديدگاه اعضاي دلفي پانزده مشكل در اولويت مشكلات اجتماعي ايران قرار دارند كه عبارت اند از اعتياد، بيكاري، خشونت، بي اعتمادي اجتماعي، فقر اقتصادي، فساد، تبعيض اجتماعي، بي عدالتي در برخورداري از قدرت، نزول ارزش ها، افزايش ميزان جرايم، سياست هاي اقتصادي، معضل ترافيك، مسايل آموزش و پرورش،‌ عدم رعايت حقوق شهروندي و نابرابري در اجراي قانون. در ميان اين مشكلات نيز اعتياد، بيكاري،‌ خشونت، بي اعتمادي، فقر و فساد در اولويت بالاتري در مقايسه با ديگر مشكلات قرار دارند.
مقايسه يافته هاي اين پژوهش و مطالعات مشابه حاكي از در اولويت قرار داشتن اعتياد و بيكاري نسبت به ديگر مشكلات است.
 
كليد واژه: مشكلات اجتماعي، اولويت بندي مشكلات، روش دلفي
 
 

 نسخه قابل چاپ