مجله جامعه شناسي ايران بهار و تابستان 1387; 9(1-2):102-126.
 
 
صفري فاطمه*
 
* گروه هاي اجتماعي، دانشگاه تهران
 
 

سينما از طريق فيلم به نحوي جامعه اطراف خود را به تصوير مي كشد و در واقع گرايش هاي روحي،‌ رواني و ضمير ناخودآگاه جمعي را منعكس مي سازد. فيلم ها با افشاي نهادهاي اجتماعي، اقتصادي و سياسي يك جامعه روحيات يك دوران را مجسم مي سازند.
در اين نوشتار با تكيه بر نظريه كراكائر در عين مدنظر داشتن نظريه ژان دووينيو و با روش نشانه شناسي در سطح تحليل همنشيني و تحليل جانشيني و بهره گيري از استعاره ها، نمادها و برخي رمزهاي فني به آشكارسازي نهادهاي اجتماعي پرداخته شده است. بنابر يافته هاي تحقيق اين نهادها مخدوش و بيمار بوده و گرفتار تعارضات هنجاري و بيماري هايي چون دورويي، رياكاري و فريبكاري هستند و صفات ناپسند، ناهنجاري ها و كژرفتاري هاي بسياري را باعث مي شوند و بستر مناسبي براي اجتماعي شدن و هويت يافتن نوجوانان و جوانان نيستند. تعارضات هنجاري و رياكاري ناشي از آن در بزرگسالان، در نوجوانان و جوانان سركشي و سرباززدن از هنجارهاي اجتماعي را به دنبال دارد.

 
كليد واژه: نشانه شناسي، ‌نهادهاي اجتماعي، سينما
 
 

 نسخه قابل چاپ