مجله انسان شناسي (نامه انسان شناسي) پاييز و زمستان 1384; 4(8):140-171.
 
 
موسائي ميثم,عزيزياني فر جمال
 
 
 

اين نوشتار حاصل پژوهشي ميداني در ميان دراويش طريقت قادريه در مناطق مختلف استان کردستان است که با روش و فنون متداول انسان شناسي - مصاحبه، مشاهده مشارکتي و منابع کتابخانه اي - صورت گرفته است. براي گردآوري اطلاعات، محققان به مدت يک سال در تکيه هاي دراويش طريقت قادريه در ايام مختلف سال و در مواقع برگزاري مراسم خاص دراويش شرکت نموده اند. در اين مقاله کل دين ورزي دراويش قادريه با موقعيت هاي متفاوت مورد بررسي قرار گرفته است. مشايخ طريقت قادريه نفس و خلق را دو مانع مشاهده حق دانسته و يگانه راه وصول به حق را در ترک خويش مي دانند. با توجه به اين که حوزه دينداري افراد بسته به موقعيت اجتماعي آن ها متفاوت است و مي توان گفت که شرايط زماني - مکاني و شرايط اجتماعي - فرهنگي در نوع دين ورزي تاثير غيرقابل انکاري دارد. بنابراين شرايط و موقعيت هاي مختلف اجتماعي اقتضاي نوعي خاص از دين ورزي را دارد و همين شرايط و موقعيت اجتماعي، گونه خاصي از دين ورزي را چه در سطح جمعي و چه در سطح فردي تشويق مي کند. در اين مقاله سعي شده تا با مطالعه ميداني اين مراتب به طور دقيق مورد بررسي قرار گيرند.
 
كليد واژه: دراويش قادريه، دين ورزي، تصوف و عرفان
 
 

 نسخه قابل چاپ