فصلنامه علوم اجتماعي تابستان 1389; -(49):219-250.
 
 
ملكي ابراهيم*
 
* دانشگاه علامه طباطبايي
 
 

مقاله حاضر خلاصه اي از بررسي بازنمايي زنان در ترانه هاي فولكلوريك لكي و لري و شناخت چگونگي مفاهيم جامعه شناختي همچون جمع گرايي، واقعگرايي، انسان گرايي و برابري خواهي در اين ترانه هاست. چارچوب مفهومي تحقيق برپايه نظرياتي است كه به پيش رويي و مترقي بودن ترانه هاي فولكلوريك در زندگي اجتماعي انسانها اعتقاد دارند. همچنين از نظريات فمينيستي و جامعه شناسي محتوا در شكل دهي چارچوب نظري استفاده شده است. در اين تحقيق از روش كيفي و با تحليل محتواي كيفي ترانه هاي «تك بيت» و بهره گيري از فن خلاصه سازي، ترانه ها، تجزيه و تحليل شده است.
در پايان بررسي كيفي 1121 ترانه، همه مفاهيم جامعه شناختي، كه نشان از تاثير سازنده ترانه ها دارد، بشكل قابل توجهي در ترانه ها يافت شد. همچنين مقولات مطروحه در سوالهاي مرتبط با بازنمايي زنان در ترانه ها نيز، بشكلي كلي، نشان حاكميت نگاه انساني توام با احترام به زنان بود. گرچه راوي غالب ترانه ها مردان بودند و زبان ترانه ها بيشتر مردانه مي نمايد، اما معدود ترانه هايي با زبان زنانه نيز وجود دارند. ترانه ها داراي زباني غيرجنسيتي هستند. محتواي فكري بسياري از ترانه ها به دوران زندگي بدوي و مادرتباري جامعه باز مي گردد. برخلاف بسياري از نظريات فمينيستي، اين بخش از فرهنگ توده مردم، يعني ترانه ها، نه تنها زن ستيز نبوده، بلكه ضمن غالب بودن نگاه انسان گرا و طبيعت دوست در آن، نشاني از جايگاه برتر زنان را در خود دارد.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ