فصلنامه علوم اجتماعي تابستان 1389; -(49):143-183.
 
 
سروي حسين*
 
* دانشگاه علامه طباطبايي
 
 

اين مقاله تحقيقي، با هدف بررسي گفتمان سنت گراي موسيقي در ايران معاصر (1385- 1285) به بررسي خصوصيات و عناصر اصلي شکل گيري و تکوين گفتمان ياد شده پرداخته است. تاضمن تبارشناسي تاريخي و معرفي ويژگي هاي گفتماني اين دوره، تفسير و بازشناسي معنا کاوانه اي از اين گفتمان ارايه نمايد. اين مقاله از منظر مطالعات فرهنگي، به کمک روش تبار شناسي و تحليل تاريخي گفتمان نشان مي دهد که چگونه بسترهاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي بر گفتمان ياد شده تاثير مستقيم و غيرمستقيم گذاشته اند. در اين دوران، گفتمان سنت گراي موسيقي در مقابل گفتمان هاي تجددگرا، باز شناسي مي شود؛ اين گفتمان تحت تاثير شرايط سياسي، اجتماعي و فرهنگي ايران معاصر شکل گرفته و تکوين يافته است. همچنين در اين دوران برگزاري کنگره بين المللي موسيقي تهران 1340 (ه. ش). و تاسيس مرکز حفظ و اشاعه موسيقي، نقطه عطفي در شکل گيري درون مايه هاي اصلي گفتمان سنت گرا به شمار مي آيند.
 
كليد واژه: گفتمان، سنت، تحليل گفتمان، سنت گرايي، موسيقي
 
 

 نسخه قابل چاپ