علوم اجتماعي و انساني دانشگاه شيراز پاییز 1381; 18(2 (پیاپی 36)):2-12.
 
 
خير محمد,جوكار بهرام
 
 
 

هدف از تحقيق حاضر، بررسي تاثير نوع مدرسه بر خود ادراکي دانش آموزان با سطوح مختلف هوشي است. تحقيقات نشان داده اند، سطح عملکرد و ساختار مدرسه اي که دانش آموزان در آن مشغول به تحصيل اند؛ تاثير بسزايي بر خود ادراکي آنان دارد. به همين لحاظ، از مسايلي که دست اندرکاران نظام تعليم و تربيت، در هر جامعه، با آن مواجه هستند، اين است که آيا بايد دانش آموزان سطوح مختلف را در مدارس جداگانه طبقه بندي کنند؟ و در صورتي که چنين جداسازيهايي صورت گيرد، اين تفکيک چه تاثيري بر خود ادراکي دانش آموزان دارد؟
به منظور دستيابي به هدف فوق، 455 نفر از دانش آموزان دختر و پسر مقطع راهنمايي از مدارس عادي و تيزهوشان انتخاب و براساس نمره آزمون هوشي اوتيس در سه گروه عادي، تيزهوش مدارس عادي و تيزهوش مدارس تيزهوشان، دسته بندي شدند. سپس با استفاده از پرسشنامه خود ادراکي، عامل موفقيت و عدم موفقيت (خير، 1369) خود ادراکي سه گروه مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته هاي پژوهش نشان داد که از نظر عوامل کوشش، سطح دشواري تکليف و شانس ميان سه گروه تفاوت معني دار وجود دارد. ولي از نظر عامل توانايي، سه گروه ادراک مشابه اي داشته اند. تفاوتهاي ياد شده، در ابعاد مختلف دروني، بيروني و پايدار و ناپايدار نيز بررسي شد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ