علوم اجتماعي و انساني دانشگاه شيراز بهار 1381; 17(2 (پياپي 34) ویژه نامه زبان و ادبیات فارسی):19-36.
 
 
نظري جليل*
 
* بخش زبان و ادبيات فارسي دانشکده تربيت دبير کازرون، دانشگاه شیراز
 
 

از ديرباز بويژه در سالهاي اخير که آثار ادبي جهان و شخصيت اجتماعي بزرگان ادب مورد تحليل قرار گرفته، شيخ اجل سعدي شيرازي و آثار او نيز در ترازوي نقد درآمده است. گرچه کلام سعدي و مضمون آن روشن است لکن به علت وجود مفاهيم مختلف از سياست گرفته تا اقتصاد و فلسفه و عرفان و اخلاق و شرع و... در آثار او اظهارنظر درباره او و طبقه اجتماعي وي مشکل بوده است و گاهي اين قضاوت ها در مقابل هم قرار گرفته اند.
در اين مقاله سعي بر آن شده است تا به استناد ادعاي سعدي در مورد خود و با تکيه بر مفاهيم برجسته کلام او، استدلال گردد که سعدي رسما در زمره عارفان عصر خود بوده است. او خود به صراحت و ديگران در عمل اين امر را پذيرفته اند و گفتار حاضر نيز در صدد اثبات اين مطلب است.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ