علوم اجتماعي و انساني دانشگاه شيراز پاييز 1384; 22(3 (پياپي 44)(ويژه نامه زبان و ادبيات فارسي)):165-184.
 
 
ميرقادري سيدفضل اله*
 
* بخش زبان و ادبيات فارسي، دانشگاه شيراز
 
 

حافظ و ابن فارض، دو شاعر عارف و دو غزل سراي بلند آوازه، در عرصه ادب پارسي و عربي هستند. هر چند اديبان دانشور و پژوهشگران ژرف انديش، درباره اشعار هر کدام شرح هاي چندي نوشته و سخنان فراوان گفته اند؛ اما در عرصه ادبيات تطبيقي و سنجش دو سويه مضامين شعري اين دو شاعر، کاري در خور، آن جام نشده است.
يکي از موضوعات برجسته، در شعر اين دو شاعر که مي توان گفت نقش محوري دارد، عشق است. هر چند در باب عشق، سخنان فراواني عرضه شده، اما باز هم ميدان سخن، براي شيفتگان اين عرصه باز است. در اين نوشتار، بر آن شديم تا ويژگي هاي عشق را از زبان اين دو شاعر بشنويم. براي اين کار، شش ويژگي: ازلي و ابدي بودن عشق؛ عشق، اساس آفرينش؛ دشواري راه عشق؛ شرافت و فضيلت عشق؛ عشق مايه صفاي باطن و تهذيب نفس؛ عشق دانش حقيقي و مايه بصيرت و معرفت؛ مورد بررسي تطبيقي و تحليل قرار گرفته است.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ