علوم اجتماعي و انساني دانشگاه شيراز پاييز 1385; 25(3 (پياپي 48) (ويژه نامه زبان و ادبيات فارسي)):31-43.
 
 
اميني لاري ليلا*
 
* گروه زبان و ادبيات فارسي، دانشگاه پيام نور شيراز
 
 

در بسياري از موارد، آيات قرآن سرچشمه هاي سخنان بلند و ارزشمند اهل معرفت است؛ در اين ميان داستان هاي قرآني از جمله داستان خضر و موسي- عليهماالسلام- نيز همواره مورد توجه و علاقه عرفا بوده و ژرف نگري به همراه درك معنوي- شهودي ايشان، اين ماجرا را در سطوح گوناگون بخصوص در تطبيق انفسي، پذيراي ابعاد متعددي از معني كرده است.
اهل معرفت، اين داستان را داستاني رمزگونه و تمثيلي دانسته اند و با رمزگشايي از جزييات ماجرا، كوشيده اند راهي به افق هاي معنايي اصيل آن بيابند و معاني مكتوم آن را آشكار كنند.
در مباحثي كه مطرح خواهد شد، سعي شده ديدگاه هاي متفاوت عرفا به اين ماجرا بررسي و تا حد امكان تحليل شود.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ