علوم اجتماعي و انساني دانشگاه شيراز زمستان 1385; 25(4 (پياپي 49) (ويژه نامه علوم تربيتي)):135-151.
 
 
محمدي نوراله*
 
* بخش روانشناسي باليني، دانشگاه شيراز
 
 

هدف از اين پژوهش، ارزيابي ويژگي هاي روان سنجي فرم فارسي پرسش نامه پرخاشگري باس و پري (AQ)،‌ بوده است. بدين منظور، يك گروه نمونه 209 نفري از دانشجويان دانشگاه شيراز به طور تصادفي انتخاب شد. تمام آزمودني ها به فرم فارسي پرسش نامه پرخاشگري و مقياس آسيب رواني عمومي (فرم كوتاه SCL-90-R) پاسخ دادند. اعتبار پرسش نامه هاي پرخاشگري از راه سه روش آلفاي كرونباخ، بازآزمايي و تنصيف مورد تحليل قرار گرفت كه به ترتيب، ضرايب 0.78, 0.89 و 0.73 به دست آمد. روايي اين پرسش نامه نيز، از راه شاخص هاي روايي همگرا، همزمان و تحليل عوامل مورد بررسي قرار گرفت. روايي همگراي پرسش نامه پرخاشگري با محاسبه ضريب همبستگي زير مقياس هاي اين پرسش نامه با يكديگر و با كل پرسش نامه، تاييد شد كه اين ضرايب ميان 0.37 تا 0.78 متغير و معنادار بودند (p<0.001). روايي همزمان نيز با به كارگيري مقياس آسيب رواني عمومي، برآورد شد كه ضريب همبستگي (0.34) ميان پرسش نامه پرخاشگري و آسيب رواني عمومي معنادار بود (p<0.01). نتايج تحليل عوامل با استفاده از روش هاي مولفه هاي اصلي و چرخش واريماكس، نشان داد كه اين پرسش نامه، از چهار عامل خصومت، پرخاشگري جسماني، پرخاشگري كلامي و خشم تشكيل شده است. اين عوامل، بيشتر از 46 درصد واريانس كل را تبيين مي كنند. ديگر نتيجه پژوهش، گوياي وجود تفاوت ميان پسران و دختران از نظر هر يك از عوامل پرخاشگري بوده است. اما اين تفاوت فقط در عوامل پرخاشگري جسماني و خشم معنادار بوده است (p<0.01). نتيجه نهايي اين كه، فرم فارسي پرسش نامه پرخاشگري، مي تواند در موقعيت هاي پژوهش آزمايشگاهي و درماني مورد استفاده قرار گيرد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ