رفاه اجتماعي زمستان 1381; 2(6):29-42.
 
 
جزايري عليرضا,فتح علي لواساني فهيمه
 
 
 

با شکل گيري تخصص جديدي در روان پزشکي به نام روان پزشکي اجتماعي و بخش کاربردي آن، يعني روان پزشکي اجتماع نگر، به نقش عوامل اجتماعي – فرهنگي در سبب شناسي آسيب هاي مختلف رواني بيشتر توجه شده و نظريه هاي متعددي در آن زمينه ارائه شده است. در اين نظريه ها، علايم روان پزشکي انحراف را براساس هنجارهاي اجتماعي و بيماري هاي رواني را براساس نقشي اجتماعي تحليل و بررسي مي کنند. سبب شناسي اختلالات شديد رواني نيز در قالب نشانگاني به نام نشانگان فروپاشي اجتماعي توضيح داده مي شود، که در واقع فروپاشي تدريجي ارتباط بين فرد و محيظ اجتماعي وي را نشان مي دهد. علاوه بر اين، نظريه هاي اجتماعي تلويحاتي را نيز براي مداخله هاي پيشگيرانه و درماني به همراه دارد، و بر ارائه خدمات بهداشت رواني يه جمعيت عمومي جهت پيشگيري از بروز اختلالات رواني و گسترش روش هاي موثر درمان در سطح «توده اي و جمعي» و به حداکثر رساندن توان درماني تمامي بيماران مبتلا به اختلالات رواني تاکيد دارد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ