پاسخ به:بانک مقالات علوم اجتماعی

ارزيابي منطقه اي فرايندي است که در طي آن، نيازهاي ساکنان منطقه مورد نظر شناسايي، تعيين و اولويت بندي مي شود تا به تهيه و تدوين برنامه ها و راهکارهايي مناسب به منظور رفع مشکلات اقدام گردد. در اين پژوهش تلاش شده است تا ضمن شناسايي ويژگيهاي منطقه 17 شهر تهران و نيازهاي ساکنان آن، نظرهاي آنان در خصوص مشکلات منطقه اخذ شود.
اين پژوهش در سه مرحله انجام گرفته است. در مرحله اول، با مطالعه اي توصيفي، ويژگي هاي منطقه 17 شناسايي شد. در مرحله دوم، ديدگاههاي گروههاي هدف، به طرقه کيفي و با روشهاي بحث گروهي متمرکز، مصاحبه عميق و برگزاري پانل کارشناسي، به دست آمد که نتيجه آن دستيابي به فهرستي از مشکلات منطقه 17 بود. در مرحله سوم، در جريان مطالعه اي مقطعي، با توجه به نتايج مطالعه کيفي مرحله دوم، پرسشنامه بسته اي تدوين و نظرهاي 525 نفر از ساکنان منطقه 17 به کمک آن اخذ شد.
اين مطالعه نشان داد که منطقه 17، که کوچکترين منطقه شهري با بيشترين تراکم جمعيت در شهر تهران است، به دلايل متعددي، با مشکلات وسيع تري نسبت به ديگر مناطق شهر تهران مواجه است. شرايط ويژه اين منطقه سبب شده است که ساکنان آن با مشکلات خاصي دست به گريبان باشند. نتايج نهايي اين بررسي نشان داد که مشکلات اين منطقه برحسب اولويت عبارت اند از: اعتياد، تراکم جمعيت و شلوغي، درآمد پايين، مشکلات ترافيکي، بيکاري، وضعيت نامناسب بهداشت محيط (به ويژه فاضلاب)، بي بندوباري و مفاسد اخلاقي، نا امني و زياد بودن جرايم، ساختار قديمي، عبور راه آهن از منطقه، آلودگي صوتي ناشي از صداي قطار و هواپيما.
در اين پژوهش سعي شده است با کسب نظر از برنامه ريزان، سياست گذاران و متوليان سازمانهاي منطقه اي و فرامنطقه اي در مورد معضلات موجود و مقايسه فهرست به دست آمده با نظرها و نيازهاي ساکنان منطقه، ضمن بازبيني برنامه هاي جاري و ارزيابي عملکرد سيستم هاي موجود، توجه مسئولان امور به بررسي ريشه هاي بروز اين مسايل در منطقه 17 جلب گردد تا اين توجه به کشف و به کارگيري راهکارهاي مناسب و مداخلات موثر منتهي شود.