رفاه اجتماعي بهار 1383; 3(12 (آسیب شناسی زنان ایران)):227-256.
 
 
همتي رضا*
 
* دانشگاه شهيد بهشتي
 
 

در اين مقاله با بهره گيري از دو ره يافت عمده فمينيستي و رهيافت خشونت خانوادگي تاثير عوامل اجتماعي، اقتصادي و روان شناختي بر خشونت مردان عليه زنان در خانواده هاي تهراني بررسي مي شود؛ پديده اي که در دهه هاي اخير به عنوان يک مساله اجتماعي مهم در جامعه ما مطرح شده است.
در اين تحقيق مساله اصلي اين است که چه عامل يا عواملي در بروز رفتارهاي خشونت آميز مردان عليه زنان در خانواده هاي تهراني موثرند و چه راهکارهايي را مي توان براي کاهش اين امر ارايه کرد.
اين مطالعه به شيوه پيمايشي بر روي 320 خانوار و طراحي دو نوع پرسشنامه جداگانه براي مردان و زنان و با استفاده از روش هاي آماري چون رگرسيون چند متغيري و تحليل مسير صورت گرفته است.
يافته هاي تحقيق حاضر نشان ميدهد در کنار برخي از متغيرهاي زمينه اي چون سن، تعداد فرزندان و ... از بين تمام متغيرهاي مستقل، چهار متغير (رضايت اجتماعي، اسنادهاي منفي و عزت نفس و پايگاه اقتصادي و اجتماعي)، رابطه مستقيمي با خشونت کلي (فيزيکي و عاطفي) دارد و ساير متغيرها (اعتقاد به ايدئولوژي پدرسالاري، گرايش به پذيرش همسر آزاري، نگرش به نقش اجتماعي زنان، جامعه پذيري خشن) رابطه غير مستقيمي را با خشونت کلي نشان مي دهند.
 
كليد واژه: ايران، تهران، خشونت، زنان
 
 

 نسخه قابل چاپ