رفاه اجتماعي تابستان 1384; 4(17 (فقر و نابرابری در ایران)):204-221.
 
 
جرجرزاده عليرضا,اقبالي عليرضا*
 
* دانشگاه ‌پيام‌نور
 
 

در اين مقاله نويسندگان به بررسي اثر درآمدهاي نفتي بر توزيع درآمد در ايران طي سال‌هاي 1381-1347 پرداخته ‌اند. شاخص به كار گرفته شده در توزيع درآمد، ضريب جيني است. در اين مقاله از روش جها (1999) كه بر اساس يك تابع كاب ـ داگلاس است، الهام گرفته شده است. روش تخمين الگو، بهره ‌گيري از مباحث هم ‌جمعي و مدل خود همبستگي با وقفه ‌هاي توزيعي (ARDL) است. نتايج به دست آمده از برآورد مدل نشان مي‌ دهد كه درآمدهاي نفتي سبب نابرابرتر شدن توزيع درآمد در كل كشور و در فضاي شهري مي ‌گردد. اما در مورد اين تاثير در فضاي روستايي به صراحت نمي ‌توان اظهار نظر نمود.

 
كليد واژه: توزيع درآمد، خودهمبستگي، درآمدهاي نفتي، هم‌جمعي، وقفه هاي توزيعي
 
 

 نسخه قابل چاپ