رفاه اجتماعي زمستان 1384; 5(19 (مسایل کودکان و نوجوانان ایران)):155-174.
 
 
حسيني (اخلاق) سيدحسن*
 
* دانشگاه تهران
 
 

طرح بحث: پديده کودکان کار و خياباني يکي از معضلات گريبانگير اکثر شهرهاي بزرگ در جهان معاصر است. گسترش پديده به حدي است که جوامع توسعه يافته و در حال توسعه را به يک اندازه به خود مشغول کرده است.
روش تحقيق: پژوهش حاضر پديده کودکان کار و خياباني را در پنج مرکز استاني تهران، مشهد، اهواز، شيراز، و رشت مورد مطالعه قرار داده است.
يافته ها: يافته هاي تحقيق نشان مي دهد که عواملي چون نارسايي نهاده هاي اجتماعي کننده اي مثل خانواده و مدرسه، فقر اقتصادي، خانواده هاي کودکان خياباني و ناتواني آنها در انطباق با شيوه هاي زندگي شهرهاي بزرگ، آلودگي و آسيب زا بودن محلات حاشيه شهري، فقدان نظارت کافي از سوي سامان هاي مسوول، و الگوهاي نادرست کنش متقابل بين شهروندان و کودکان خياباني، همه دست به دست هم داده اند تا پديده کودکان خياباني ( که عمدتا کودکان کار درخيابان هستند)، کماکان به عنوان مشکلي صعب العبور در بسياري از شهرهاي بزرگ کشور خودنمايي کند.

 
كليد واژه: بي سازماني اجتماعي، درآمد خياباني، رضايت از كار خياباني، كودكان خياباني، كودكان كار
 
 

 نسخه قابل چاپ