رفاه اجتماعي بهار 1385; 5(20):117-134.
 
 
يارمحمديان احمد*,عريضي ساماني سيدحميدرضا
 
* دانشگاه اصفهان
 
 

طرح مساله: هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير بين تعهد به اشتغال و وضعيت كاري (داراي كار ـ بدون كار) بر سلامتي رواني بوده است. فرضيه پژوهش عبارت بود از اينكه رابطه بين تعهد به اشتغال و سلامت رواني براي افراد داراي كار، مثبت و براي افراد بيكار، منفي است.
روش: افرادي كه در سال اول دبيرستان در شهر اصفهان، مدرسه را ترك كرده بودند، جامعه پژوهش حاضر را تشكيل مي دهند كه در طي سه سال اول زندگي كاري خود به ابزارهاي پژوهش حاضر پاسخ داده اند. نمونه شركت كنندگان شامل 1030 نفر از دانش آموزان بوده اند كه به صورت تصادفي طبقه اي از 6 ناحيه آموزش و پرورش اصفهان انتخاب شده بودند.
روش: ابزارهاي پژوهش، پرسشنامه سلامت عمومي و تعهد به كار بوده است.
يافته ها و نتايج: يافته ها فرضيه پژوهش را تاييد مي كند كه بر طبق آن تفاوت معني داري بين دو متغير تعهد به اشتغال و سلامت رواني در بين گروه بيكار و داراي كار وجود دارد. يافته ها بر اساس نظريه هاي موجود و بخصوص محروميت مکنون مورد بحث قرار گرفته است.
 
كليد واژه: اشتغال به كار، بيكاري، سلامتي رواني
 
 

 نسخه قابل چاپ