|
طرح مساله: اين مقاله ارايه تصويري روشن از مشكلات بيمارستانهاي رواني از نظر مديران اين مراكز و تحليلي بر علل و عواقب آن است.
روش: اين پژوهش به روش دلفي انجام شده كه نوعي جمع آوري سيستميك و سازماندهي كيفي داده ها است كه به همت گروهي از كارشناسان منتخب فراهم شده است.
يافته ها: عمده ترين مشكلات بيمارستانهاي رواني اجراي طرح خودگراني، كمبود بودجه هاي يارانه اي و تعرفه هاي غير واقعي در اين بيمارستانها است. بيماران رواني و خانواده آنها به دليل ضعف مالي، توانايي پرداخت هزينه هاي بيمارستان را ندارند، از طرفي امكانات لازم براي رشد توانمندي هاي اجتماعي، شغلي و توانبخشي اين بيماران ناچيز است، پوشش بيمه اي بيماران رواني كامل نيست و حمايتهاي اجتماعي و اقتصادي از بيماران رواني به دليل نگرش نادرست چندان مناسب نيست. ضوابط مدون براي استانداردهاي بيمارستان هاي روانپزشكي، وجود ندارد و اكثر ساختمان ها در مراكز روانپزشكي فرسوده و فاقد فضاي مناسب براي بيماران است.
نتايج: با توجه به يافته ها و پيچيدگي مشكلات بيمارستان هاي روانپزشكي و نياز روزافزون بيماران رواني به خدمات بهداشتي و درماني، زمان آن فرا رسيده كه تغييراتي در ساختار تشكيلاتي و بودجه اي مراكز روانپزشكي صورت گيرد.
|