رفاه اجتماعي پاييز 1385; 6(22):173-196.
 
 
شرافتي پور جعفر*
 
 
 

طرح مساله: نقش عوامل اجتماعي و اقتصادي در بروز انحرافات اجتماعي از طرف اغلب جامعه شناسان و محققين مورد توجه قرار گرفته است. تحقيق حاضر با تکيه بر يافته هاي اين قبيل جامعه شناسان به بررسي ويژگي هاي اجتماعي و اقتصادي زنان خياباني در شهر تهران در سال 83 مي پردازد. هدف از اين تحقيق تعيين رابطه ميان اين ويژگي ها و خياباني شدن زنان است.
روش: روش تحقيق پيمايشي بوده و جامعه آماري را زنان خياباني در تهران تشکيل مي دهند. حجم نمونه 150 نفر است. اين تحقيق علاوه بر روش آمار توصيفي، با بهره گيري از روش آمار استنباطي، به تجزيه و تحليل دقيق رابطه ميان متغيرهاي مستقل با متغير وابسته پرداخته است.
يافته ها: اولين تماس جنسي زنان خياباني عمدتا مربوط به سن 13.5 سالگي است. بيشترين فراواني سن شروع فعاليت جنسي در خيابان، مربوط به سن 15 سالگي است. به طور متوسط هر زن خياباني در هر هفته 9 بار تماس جنسي برقرار مي کند. 45.3 درصد از زنان خياباني به تنهايي زندگي مي کنند.
نتايج: با مطرح شدن کليه عوامل به طور هم زمان در مدل، اين نتيجه حاصل شد که رابطه ميان ويژگي هاي اجتماعي و ويژگي هاي اقتصادي به عنوان متغيرهاي مستقل و خياباني شدن (به عنوان متغير وابسته)، معنادار بود.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ