رفاه اجتماعي بهار 1386; 6(24):327-347.
 
 
معتمدي سيدهادي*
 
* دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي
 
 

طرح مساله: آسيب هاي اجتماعي که از آن در متون مختلف تعريف هاي مختلفي به عمل آمده يکي از مهم ترين معضلات جامعه امروزي ما به حساب مي آيد. نظر به وسيع بودن ابعاد آسيب هاي اجتماعي و گسترش روزافزون آن و با توجه به اين که آسيب هاي اجتماعي مستقيما در عملکرد فرد و جامعه اثر مي گذارد و صرف نظر از ضرر و زيان هاي اقتصادي، بهداشت جسمي و رواني، فرد و جامعه را نيز به مخاطره مي افکند، همواره يکي از دغدغه هاي دست اندرکاران مسايل اجتماعي کشور تعيين حدود و ثغور آسيب هاي اجتماعي بوده است.
روش تحقيق: تحقيق پيش رو به يکي از مهم ترين جنبه هاي موضوع، يعني تعيين اولويت بندي آسيب ها و مسايل اجتماعي در کشور پرداخت و در اولين گام اين اولويت بندي را از ديد صاحب نظران، مسئولين، مديران و دست اندرکاران بخش آسيب ها مورد بررسي قرار دارد. بدين لحاظ پرسش نامه اي تهيه و براي بيش از 1000 نفر فرستاده شد و نظرات آن ها براي 28 اولويت پرسيده شده و جمع بندي گرديد.
يافته ها: در نهايت بيکاري و اعتياد به ترتيب با 81 و 56.6 درصد با اهميت ترين و آوارگي و بيوگي با 4 و 4.1 درصد کم اهميت ترين اولويت انتخاب شدند.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ