|
طرح مساله: هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي عوامل رواني- اجتماعي مرتبط با فرار دختران از خانه با تاكيد بر مقايسه هوش هيجاني دختران فراري و عادي بود.
روش: مطالعه حاضر از نوع پژوهش هاي علمي- مقايسه اي بود. نمونه پژوهش شامل 40 دختر فراري ساكن مراكز بهزيستي استان تهران و 70 دختر عادي بودند كه از نظر سن و وضعيت اقتصادي- اجتماعي با هم همتا شده بودند و با استفاده از پرسش نامه هوش هيجاني بار- اون و پرسش نامه جمعيت شناختي مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته ها: بين هوش هيجاني دختران فراري و عادي تفاوت معناداري وجود دارد و ميانگين هوش هيجاني دختران فراري پايين تر از دختران عادي است. عواملي مانند اختلافات خانوادگي، سوء استفاده جسمي و جنسي از دختران در خانواده، اعتياد والدين و سخت گيري و برخورد نامناسب كاركنان مدارس نيز با فرار دختران از خانه مرتبط مي باشند.
نتايج: با توجه به نقش هوش هيجاني و مهارت هاي مقابله اي در فرار دختران طراحي مداخلات رواني اجتماعي به منظور افزايش هوش هيجاني و تقويت مهارت هاي مقابله اي دختران آسيب پذير و به سازي فضاي رواني اجتماعي خانواده ها بايد مورد توجه برنامه ريزان قرار گيرد.
|