رفاه اجتماعي پاييز 1386; 7(26):201-221.
 
 
ايران دوست كيومرث*,صرافي مظفر
 
* دانشگاه كردستان
 
 

طرح مساله: يكي از نتايج شهرنشيني معاصر، شهري شدن فقر و شكل گيري سكونتگاه هاي غيررسمي در درون يا مجاور شهرهاي بزرگ است. اين سكونتگاه ها جلوه كالبدي فقر به شمار مي روند كه از لحاظ پويايي روند متفاوتي را طي مي كنند.
روش: پژوهش با استفاده از روش هاي كمي و كيفي انجام گرفته است. داده هاي دست دوم پيمايش نمونه اي براي داده هاي كمي و مصاحبه هاي عميق و گفتگوهاي جمعي براي جمع آوري اطلاعات كيفي مورد استفاده قرار گرفته است.
يافته ها: تفاوت هاي بنيادي ميان سكونتگاه هاي غيررسمي در حال ترقي و در حال زوال مشاهده مي شود، اين تفاوت ها ناشي از روند تكوين و تكامل و شرايط اجتماعي، اقتصادي و كالبدي و محيطي سكونتگاه، و نيز رويكرد مديريت برنامه ريزي شهري است.
نتايج: با توجه به تفاوت سكونتگاه هاي غيررسمي، كه رويكرد برنامه ريزي شهري تاثير به سزايي در آن دارد، بايد رويكرد سامان دهي و به سازي سكونتگاه ها متفاوت باشد و دستور كار هر يك از سكونتگاه هاي اميد و زوال متفاوت باشد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ