رفاه اجتماعي زمستان 1386; 7(27):191-212.
 
 
كلدي عليرضا*,رحماني فيروزجاه علي
 
* دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي
 
 

طرح مساله: هنجارها قواعد رفتارند و هر کنشي که با هنجارهاي پذيرفته شده يک جامعه همنوايي نداشته و آن را نقض نمايد نابهنجار تلقي مي شود. هدف اين تحقيق، بررسي جامعه شناختي نابهنجاري هاي اجتماعي جوانان و رويکرد محوري آن، رويکرد بي سازماني اجتماعي است. به منظور تبيين کامل تر موضوع از نظريه هاي آنومي، فشار، نظريه خرده فرهنگي، کنترل، همنشيني افتراقي، و نظريه کنترل قدرت نيز استفاده شده است.
روش: نوع تحقيق پيمايشي بوده و براي سنجش نابهنجاري از روش خود اعترافي استفاده شده است. حجم نمونه تحقيق 220 نفر از جوانان ساکن در مناطق حاشيه اي شهرهاي ساري و بابل و شيوه نمونه گيري چند مرحله اي بوده است.
يافته ها: اين نابهنجاري متاثر از نزديکان نابهنجار، پايگاه اقتصادي اجتماعي پايين، ضعف کنترل اجتماعي و ضعف دين داري است که در اين تحقيق شاخصي از فقدان تعهد فرد و يا به زعم هيرشي، فقدان کنترل دروني و نيز مسايل و مشکلات خانوادگي است.
نتايج: مهم ترين متغير تاثيرگذار بر نابهنجاري جوانان، نزديکان نابهنجار بوده و آن نيز متاثر از ضعف کنترل اجتماعي بيروني و ضعف کنترل اجتماعي دروني يا فقدان تعهد به ارزش هاي جامعه است.

 
كليد واژه: جوانان، فشار، مناطق حاشيه اي، نابهنجاري
 
 

 نسخه قابل چاپ