رفاه اجتماعي بهار 1387; 7(28):151-172.
 
 
صادقي حسين*,مسائلي ارشك
 
* دانشگاه تربيت مدرس
 
 

طرح مساله: فقر و محروميت، در بيش تر کشورها يکي از مسايل و مشکلات مهم براي دولت ها و به ويژه برنامه ريزان است. دسترسي به اطلاعات فقر براي اجراي سياست هاي کلان اقتصادي مهم است، بدين منظور در اين تحقيق روند کلان فقر در ايران مشخص شده است.
روش: در اين مقاله از منطق فازي و نرم افزار مطلب (MATLAB) براي ايجاد روند سري زماني سالانه فقر (غير قابل مشاهده) در ايران طي دوره زماني 1383-1368 استفاده شده است.
يافته ها: محاسبات نشان داد که به طور کلي روند فقر در ايران نزولي بوده و بيش ترين و کم ترين ميزان شاخص فقر در سال هاي 1370 و 1382 رخ داده است و در سال هاي 1380 و 1372 نيز به ترتيب داراي ماکزيمم و مينيمم نسبي مي باشد.
نتايج: با توجه به دوره تناوب 10 ساله روند فقر در ايران، برنامه ريزان کشور مي توانند اين روند را با ابزار سياستي خود تغيير دهند و به مسير دلخواه خود براي مقابله با فقر سوق دهند.
 
كليد واژه: توزيع درآمد، رشد اقتصادي، فقر، منطق فازي، نظريه فازي
 
 

 نسخه قابل چاپ