رفاه اجتماعي پاييز 1388; 9(34):275-297.
 
 
شاهدي فر نسرين*,شريفيان ثاني مريم,فروزان آمنه ستاره,بيگلريان علي
 
* مركز كشوري مديريت سلامت NPMC
 
 

طرح مساله: مطالعه حاضر با هدف بررسي ماهيت مواجهه دانشجويان دانشكده علوم اجتماعي و انساني تبريز با خشونت جسمي بين والدين خود و ارتباط آن با عزت نفس دانشجويان انجام شده است.
روش: مطالعه به صورت مقطعي و با استفاده از پرسشنامه مواجهه با خشونت جسمي بين والدين و پرسشنامه عزت نفس كوپراسميت انجام شد.
يافته ها: يك چهارم دختران (8/25%) و نزديك به يك دوم پسران (5/45%) مواجهه با خشونت جسمي بين والدين خود را گزارش نمودند. دانشجويان دو گروه واجد و فاقد مواجهه با خشونت جسمي بين والدين به لحاظ عزت نفس خانوادگي تفاوت آماري معنادار داشتند
(p=0.006). در دختران دو گروه به لحاظ چهار بعد عزت نفس تفاوت آماري معنادار مشاهده نشد و در مورد پسران دو گروه نيز تنها عزت نفس تحصيلي (p=0/018) از لحاظ آماري معني دار شد.
نتيجه گيري: كاهش بعد خانوادگي عزت نفس جوانان و بعد تحصيلي عزت نفس پسران جوان در مواجهه با پديده خشونت بين والدين طي دوران كودكي و نوجواني مشکلي شايع و درخور توجه مي باشد.

 
كليد واژه: تبريز، خشونت خانگي، عزت نفس، مواجهه با خشونت بين والدين
 
 

 نسخه قابل چاپ