فصلنامه تعليم و تربيت  پاييز 1386; 23(3 (مسلسل 91)):15-53.
 
 
جلالي محمدرضا*
 
* گروه روان شناسي، دانشگاه بين المللي امام خميني قزوين
 
 

در اين نوشتار، تاثير طبقه اجتماعي و نابرابري هاي طبقاتي بر پيشرفت و موفقيت تحصيلي با عنايت به نقش متغيرهاي بينابيني و واسطه اي نظير شيوه تربيتي و حساسيت آموزشي والدين، بازخورد معلمان، فرايند اجتماعي شدن، ويژگي ها و سنخ هاي شخصيتي مورد بررسي قرار مي گيرد. تعلق و اختصاص به طبقات اقتصادي و اجتماعي بالا و متوسط و پايين، تمايزاتي را در برخورداري ها و محروميت ها از فرصت ها و امكانات آموزشي مي آفريند كه امكان تثبيت و تحكيم پايگاه و منزلت اجتماعي براي طبقه بالا، تغيير و تحرك اجتماعي به پايگاه و منزلتي برتر براي طبقه متوسط و نوميدي در تغيير وضعيت و موقعيت براي طبقه محروم را زمينه سازي مي كند. تبلور عيني اين موقعيت متاثر از طبقه در استنادهاي پژوهشي و بحث فرصت هاي آموزشي، خاصه بهره گيري از مدرسه هاي خصوصي، كاملا محسوس است.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ