علوم تربيتي (مجله علوم تربيتي و روانشناسي) تابستان 1388; 5(2):41-58.
 
 
شهبازي دستجردي راحله,ميرشاه جعفري سيدابراهيم
 
 
 

هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه بين ذهنيت فلسفي و روش تدريس دبيران مدارس متوسطه شهر اصفهان است. روش انجام اين پژوهش توصيفي-همبستگي است. به منظور گردآوري داده ها از دو پرسش نامه محقق ساخته ذهنيت فلسفي و روش تدريس استفاده شد. نمونه آماري مشتمل بر 90 نفر از دبيران و 300 نفر از دانش آموزان مدارس متوسطه شهر اصفهان در سال 87-1386 بود که از طريق نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. تجزيه و تحليل داده ها در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي و از طريق نرم افزار SPSS انجام پذيرفت. نتايج نشان داد بين ذهنيت فلسفي و ابعاد آن شامل جامعيت، تعمق و انعطاف پذيري با روش تدريس دبيران همبستگي معناداري وجود دارد. هم چنين بين ذهنيت فلسفي و روش تدريس دبيران بر اساس متغيرهاي جنسيت، رشته تحصيلي، مدرک تحصيلي و سابقه خدمت نيز همبستگي معناداري مشاهده شد.

 
كليد واژه: ذهنيت فلسفي، جامعيت، تعمق، انعطاف پذيري و روش تدريس
 
 

 نسخه قابل چاپ