دانشور رفتار شهریور 1383; 11(6 (ویژه مقالات علوم تربیتی2 )):63-75.
 
 
نصر احمدرضا,معين پور حميده
 
 
 

يكي از مسائلي كه همواره بين معلمان و كارشناسان آموزش و پرورش مطرح بوده، ميزان تراكم يا تعداد دانش آموزان در كلاس درس بوده است. بررسي رابطه تعداد دانش آموزان كلاس با پيشرفت تحصيلي، عامل مهمي است كه مي تواند راهبردي براي تعديل منطقي توزيع دانش آموزان در كلاس ها، تهيه تجهيزات و تامين معلم براي نيل به اهداف باشد. با توجه به اهميت موضوع، مقاله حاضر به بررسي اين رابطه پرداخته است. بدين منظور 72 كلاس پنجم دبستان به صورت تصادفي طبقه اي متناسب با حجم، از سه منطقه پر تراكم، تراكم متوسط و كم تراكم با تعداد 2188دانش آموز همراه با معلمان آنها انتخاب شد. روش هاي مورد استفاده در اين پژوهش،‌ همبستگي و علي- مقايسه اي پس از وقوع بوده و ابزارهاي جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه و آزمون پيشرفت تحصيلي بوده است . تجزيه و تحليل آماري پژوهش در دو سطح توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم افزار آماريSPSS  انجام شده است.
از بررسي يافته اي تحقيق مشخص شد كه بين ميانگين كل سه درس اصلي و ميانگين درسهاي علوم و رياضي دانش آموزان و تعداد آنها دركلاس، همبستگي معناداري وجود نداشته است. با وجود اين، روش تحليل واريانس نشان داد كه با افزايش تعداد دانش آموزان در كلاس درس ادبيات‌، سطح عملكرد آنها نيز افزايش يافته است.

 
كليد واژه: تراكم دانش آموزان كلاس، پيشرفت تحصيلي، مقطع ابتدايي
 
 

 نسخه قابل چاپ