دانشور رفتار تیر 1384; 12(11 (ویژه مقالات مدیریت 4)):37-56.
 
 
حضوري محمدجواد,خدادادحسيني سيدحميد
 
 
 

سازمان هاي دولتي به دليل ساختار سلسله مراتبي زياد، قوانين و مقررات فراوان و دست و پاگير، وجود بودجه مصوب وعدم وجود سرمايه مخاطره آميز و پاداش هاي موثر بعضا زمينه مساعدي براي ظهور افکار خلاق و طرح هاي نوآور ندارند.
اين تحقيق در نظر دارد تا از طريق شناخت عوامل درون و بيرون سازماني موثر بر نوآوري مدلي را براي نهادينه کردن آن (اشاعه، فراگير و استمرار بخشيدن بدان) تدوين کند. بدين لحاظ اين پژوهش ضمن شناخت عوامل موثر بر نوآوري، ترتيب اهميت آنان را نيز مشخص و با توجه به نوع خاص نظام حکومتي کشورمان، مدلي را ارايه مي کند
.

 
كليد واژه: دولت اسمي، دولت هدايتگر، سرمايه مخاطره آميز، درآمد اختصاصي
 
 

 نسخه قابل چاپ