دانشور رفتار شهريور 1385; 13(18 (ويژه مقالات علوم تربيتي 6)):33-44.
 
 
شريف سيدمصطفي,بختيارنصرآبادي حسن علي,سپنتا ماندانا
 
 
 اين پژوهش به بررسي رابطه بين ميزان شناخت مديران مدارس دوره ابتدايي شهر اصفهان از ناتواني هاي ويژه يادگيري دانش آموزان و پيشرفت تحصيلي آن ها مي پردازد. سوال هاي ويژه پژوهش در زمينه ارتباط ميزان شناخت مديران دوره ابتدايي از ناتواني هاي يادگيري، همچون ناتواني در زبان گفتاري و زبان نوشتاري، حساب، خواندن و مسايل عاطفي - اجتماعي دانش آموزان با پيشرفت تحصيلي آن ها، بر اساس متغير هاي جنسيت، مدرک تحصيلي و سنوات خدمت است. روش پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي و جامعه آماري آن شامل کليه مديران دوره ابتدايي شهر اصفهان به تعداد 411 نفر و تمام دانش آموزان دوره ابتدايي به تعداد 116832 نفر است. نمونه پژوهش شامل 120 نفر از  مديران دوره ابتدايي، است. روش نمونه گيري چند مرحله اي و ابزار اندازه گيري، شامل پرسشنامه 35 سوالي محقق ساخته با ضريب پايايي 0.92 است که روايي آن از نظر محتوايي مورد تاييد اساتيد و کارشناسان واحد اختلالات يادگيري سازمان آموزش و پرورش اصفهان قرار گرفته است. تجزيه و تحليل داده ها در محيط نرم افزاري SPSS و با استفاده از آزمون هاي آماري تحليل واريانس يک طرفه و رگرسيون چند متغيره صورت گرفته است. نتايج نشان داده که بين ميزان آگاهي مديران مدارس نسبت به مسايل عاطفي - اجتماعي با پيشرفت تحصيلي دانش آموزان رابطه معنا دار وجود دارد و بين ميزان آگاهي مديران زن و مرد مدارس دوره ابتدايي تنها در مولفه هاي ناتواني در زبان گفتاري و خواندن تفاوت به چشم مي خورد. همچنين بين ميزان شناخت مديران بر اساس سطح تحصيلات و سابقه خدمت در تمام مولفه هاي ناتواني ويژه يادگيري تفاوت معنادار وجود دارد.
 
كليد واژه: آگاهي مديران مدارس، ناتواني هاي ويژه يادگيري، پيشرفت تحصيلي، ناتواني در زبان گفتاري و نوشتاري، حساب، خواندن و مسايل عاطفي - اجتماعي
 
 

 نسخه قابل چاپ