انديشه هاي نوين تربيتي زمستان 1384; 1(4):7-22.
 
 
حسينيان سيمين*,شفيعي نيا اعظم
 
* دانشکده علوم تربيتي و روان شناسي، دانشگاه الزهرا
 
 

در اين پژوهش اثر آموزش مهارت هاي حل تعارض بر کاهش تعارض هاي زناشويي زنان بررسي شده است. نمونه پژوهش، 35 نفر از بانوان مراجعه کننده به فرهنگ سراي همت اصفهان بودند که به روش نمونه گيري در دست رس گزيده و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و گواه دسته بندي شدند. براي گردآوري داده ها، گفت و گو و پرسش نامه تعارض هاي زناشويي به کار رفت. فرضيه اصلي پژوهش بررسي اثر بخشي آموزش مهارت هاي حل تعارض بر کاهش تعارض هاي زناشويي زنان بود که ميانگين هاي مستقل با روش آماري t تحليل و بررسي شد.
بر پايه نتايج پژوهش، ميانگين هاي دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري با هم داشت. هم چنين داده هاي کيفي به دست آمده از گفت و گو، سودمند بودن آموزش مهارت هاي حل تعارض را در کاهش تعارض هاي زناشويي زنان نشان داد.

 
كليد واژه: تعارض زناشويي، آموزش مهارت هاي حل تعارض
 
 

 نسخه قابل چاپ