انديشه هاي نوين تربيتي بهار و تابستان 1385; 2(1-2):139-168.
 
 
دركي سيمين*
 
* دانشکده روان شناسي و علوم تربيتي، دانشگاه علامه طباطبايي
 
 

در اين نوشتار نقش آموزش و پرورش در توسعه منابع انساني و اهميت آن در پديدآوري علم و دانش فني، بررسي شده است؛ به ويژه در روزگاري که ايران در انديشه پيوستن به روند جهاني شدن آموزش و پرورش و اقتصاد بر پايه دادوستدهاي جهاني است. نخست، با نگاهي گذرا سير دگرگوني و چگونگي پيدايش سازمان تجارت جهاني، و سپس ديدگاه گروه هاي همسو و ناهمسو با روند جهاني شدن اقتصاد با توسعه منابع انساني بررسي شده است. سپس، با نگرش به اين که اقتصاد ايران با محدود بودن ظرفيت هاي توليدي و پايين بودن بازده اقتصادي برآمده از کمبود نيروي انساني دانش آموخته و کارشناس روبه رو است، گفتارهايي آمده است درباره توسعه اقتصادي بر پايه توسعه منابع انساني از راه آموزش و پرورش، براي دستيابي به مشارکت پوياتر در روند جهاني شدن اقتصاد و آموزش و پرورش که راه ايران را در پيوستن به سازمان تجارت جهاني هموار مي کند. در پايان نيز، به تحليل بنيان ها و اصولي پرداخته شده است که بايد محور کوشش هاي سامان مند در راستاي گسترش آموزش و پرورش براي توسعه منابع انساني و افزايش پديدآوري دانش در جامعه باشد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ