انديشه هاي نوين تربيتي بهار 1389; 6(1):73-94.
 
 
باونديان عليرضا*
 
* دانشگاه فردوسي مشهد
 
 

خيال مفهومي دو وجهي که وجهي از آن عدمي است، اين مفهوم بيشتر نزد عامه مردم به کار مي رود و در محاورات روزانه از آن مفهوم «پوچي» را استنباط مي کنند، اما وجه ديگر خيال وجه «وجودي» آن نزد فيلسوفان و هنرشناسان است. در ديدگاه اخير «خيال» از جنس هنر و بستر ظهور خلاقيت هنري است. درک بهتر اين مفاهيم مستلزم شناخت نظرياتي است که متفکران اسلامي در اين باره بيان داشته اند.
اين مقاله به دنبال تبيين نقش خيال در بروز و ظهور آثار هنري بوده و کوشيد تا هنرآفريني را از اين منظر به مثابه فرايندي استعلايي در ساختار ذهني انسان معرفي کند. يافته هاي اين مقاله – که به روش تحليل اسنادي انجام شده – نشان داد که هنر، نتيجه شهود حقيقت متکي بر صورتهاي خيالي و عالم هنر، رهين عالم خيال است. هنرمند هر اندازه که قواي خيالي خود را به مثابه شاني ارجمند از وجود پالايش کند به توفيق هنري بيشتري دست خواهد يافت.

 
كليد واژه: خيال، شناخت، زيبايي، هنر، آفرينش هنري، خلاقيت
 
 

 نسخه قابل چاپ