علوم حركتي و ورزش پاييز و زمستان 1387; 6(12):133-141.
 
 
علي وردي نيا اكبر,آرمان مهر وجيهه
 
 
 

هدف اصلي تحقيق حاضر بررسي تاثير ورزش بر بزهكاري نوجوانان مي باشد. روش پژوهش، پيمايشي بوده است و 384 دانش آموز سال سوم دبيرستان هاي شهر ساري كه در سال تحصيلي 86-85 مشغول به تحصيل بوده اند، به طور خود اجرا به پرسشنامه پاسخ داده اند. براي تبيين رابطه ورزش و بزهكاري از دو نظريه پيوند اجتماعي هيرشي و همچنين نظريه عزت نفس استفاده شده است. متغيرهاي ملاك تحقيق كه در پي تبيين متغير پيش بين يعني بزهكاري بوده اند، عبارت است از مشغوليت ورزشي، تعهد تحصيلي، دلبستگي، باور و عزت نفس. نتايج حاصل از تحليل رگرسيوني چند متغيره حاكي از آن است كه متغيرهاي دلبستگي، باور و عزت نفس رابطه معكوس و معناداري با بزهكاري داشته اند. در حالي كه با افزايش مشغوليت ورزشي، بزهكاري افزايش و با كاهش آن، كاهش نشان داده است. بين تعهد تحصيلي و بزهكاري نيز رابطه معناداري مشاهده نشده است. همچنين مقايسه ورزش هاي تيمي و انفرادي بيانگر اين است كه ورزش هاي تيمي و بزهكاري رابطه معناداري با يكديگر نداشته اند، حال آن كه با مشغوليت هر چه بيشتر در ورزش هاي انفرادي، بزهكاري افزايش نشان داده است.

 
كليد واژه: بزهكاري، فعاليت هاي ورزشي،نظريه پيوند اجتماعي هيرشي و عزت نفس
 
 

 نسخه قابل چاپ