حرکت بهار 1381; -(پياپي 11):133-146.
 
 
فلاح محمدي ضيا*,گائيني عباس علي,قراخانلو رضا,صالحي عمران محمدتقي
 
* دانشگاه تربيت مدرس
 
 

هدف اين تحقيق، بررسي آثار تمرينات تركيبي پليومتريك و عادي فوتبال بر ويژگي هاي مورفولوژيك و عملكردي قلب فوتباليستها در مقايسه با سازگاريهاي قلبي ناشي از تمرينات عادي فوتبال است. در اين پژوهش، 30 دانشجوي فوتباليست به صورت داوطلبانه در دو گروه تجربي و كنترل شركت كردند. برنامه تمرينات در يك دوره سه ماهه و هفته اي سه روز به اجرا درآمد. ويژگي هاي قلبي با استفاده از شيوه غيرتهاجمي اكوكارديوگرافي (يك بعدي، دوبعدي و دالپر) برآورد شد. نتايج نهايي نشان دهنده افزايش معني دار به اندازه ضخامت ديواره بين دو بطن در زمان سيستول  [(IVSS), P<0.005]و دياستول [P<0.03 (IVSD)] و ضخامت ديواره پشتي بطن چپ در زمان سيستول [P<0.001] (PWs) و دياستول [P<0.002] (PWD) در گروه تجربي در مقايسه با گروه كنترل بود. همچنين از نظر اندازه هاي عملكردي، درصد كسرخروجي [P<0.01] (EF) و نسبت كوتاه شدگي ليفهاي ميوكارد[P<0.02] (FS) ، درگروه تجربي بسيار افزايش يافت. نتايج به وضوح آشكار مي سازد كه هيپروترفي قلب فوتباليستها به صورت تركيبي توسعه مي يابد و تابعي از دستگاه متابوليك غالب (80% بي هوازي و 20% هوازي) است.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ