پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف پژوهش بررسي آثار سينماتيكي حمل كوله پشتي مدرسه با چهار وزن مختلف بر پارامترهاي منتخب وضعيت قامت در راه رفتن دانش آموزان بود. آزمودني ها از ميان داوطلبان با ميانگين سني 32/0±26/13 سال و ميانگين وزن 7/7±96/54 كيلوگرم بودند(N=12) . كوله پشتي با وزن هاي 25/7%، 10 درصد و 15 درصد وزن بدن آنها در يك مسير  200متري و با سرعت دلخواه حمل شد. از آزمودني ها در وضعيت ايستاده و در حال راه رفتن سينماتوگرافي انجام شد. پس از تجزيه و تحليل سينماتيكي فيلم هاي گرفته شده و مقايسه آن با وضعيت بدون بار (گروه كنترل) مشخص شد كه افزايش كوله پشتي به اندازه ده درصد و بيشتر از وزن بدن سبب كاهش طول گام ها به طور معني دار مي شود. علاوه بر اين مشخص شد مقدار وزن ده درصد باعث افزاش تواتر گام و زواياي تمايل تنه و سر و گردن به جلو مي شود. ساير اوزان كوله پشتي تأثير معني داري در پارامترهاي فوق الذكر نداشت لذا توصيه مي شود وزن كوله پشتي در اين رده سني بيشتر از 5/7 درصد وزن بدن نباشد.

 نسخه قابل چاپ