حرکت بهار 1383; -(پياپي 19):81-107.
 
 
بلبلي لطف علي*,نيك بخت حجت اله,رجبي حميد
 
* دانشگاه محقق اردبيلي
 
 هدف از اين تحقيق بررسي تاثير يک دوره فعاليت در آب با دماهاي متفاوت بر عملکرد قلبي - عروقي مردان ميانسال است . به همين منظور دو گروه تجربي (15 نفر)و گواه (10 نفر) از مردان ميانسال سالم با ميانگين سني 30تا 45 سال انتخاب شدند. گروه تجربي در آب گرم (40 درجه سانتيگراد )و گروه گواه در آب معمولي (29 درجه سانتيگراد ) هر روز 30دقيقه و به مدت 17 روز متوالي در آب فعاليت کردند (راه رفتن در آب طوري که سر و گردن از آب بيرون باشد).در روزهاي اول،چهارم،يازدهم،و هجدهم از آموزدني هاي دو گروه اکو کارديوگرافي به عمل آمد. ميانگين ضربان قلب (BR) زمان استراحت گروه تجربي در روز هجدهم کاهش معني داري داشت(2.2 ±66، 1.4 ±69، 2.1 ±67، 4 ±70).ميانگين حجم ضربه اي (SV) و حجم پايان دياستولي(EDV)(1.1 ±115،1.2 ±114، 0.9 ±115، 2.2 ±111 )گروه تجربي در روزهاي چهارم ، يازدهم و هجدهم افزايش داشت كه در مقايسه باروز اول و با گروه گواه از نظر آماري معني دار بود . حجم پايان سيستولي (ESV)، كسر تخليه اي (MAP)دو گروه تغيري نشان نداد. بر اساس نتايج به دست آمده مي توان گفت فعاليت در آب گرم سبب كاهش ضربان قلب استراحت و افزايش حجم ضربه اي و حجم پايان دياستولي در مردان ميانسال است .
 
كليد واژه: فعاليت در آب گرم ،عملكرد قلبي- عروقي
 
 

 نسخه قابل چاپ