حرکت زمستان 1383; -(پیاپی 22):149-170.
 
 
گودرزي محمود*
 
* دانشکده تربيت بدني دانشگاه تهران
 
 

هدف از اين پژوهش، مروري اجمالي بر ورزش باستاني و زورخانه و محقق در پي يافتن تاريخ و نحوه شکل گيري اين نهاد سياسي اجتماعي بوده است. بشر اوليه براي ادامه حيات نيازمند بود که توانمند باشد. پرورش تن و تقويت قواي جسماني با تاسي از الگوهاي طبيعي حيات او را به ورزش رهنمون مي شد. اين ورزش با پيشرفت و ترقي تدريجي انسان کامل يافت. ورزش در اکثر تمدن هاي باستاني پي گرفته مي شده است (مصر باستان، ايران باستان، يونان باستان و ...) در ايران باستان بنابر عقايد حاکم و تعاليم اوستا، ناخوشي منسوب به اهريمن بوده و توسط او به بدن وارد مي شده، از اين رو وظيفه هر ايراني مبارزه با اهريمن بوده است. بنابر همين عقيده، ايرانيان براي پرورش جسم و جان و تامين سلامت به فرزندان خود انواع ورزش ها را مي آموختند. ادبيات ايران قبل و بعد از اسلام مملو از حماسه ها و حماسه سازان است. پادشاهان و پهلوانان سعي داشتند با انتساب خود به پهلوانان اساطيري براي خود مشروعيت کسب کنند. تحول زورخانه نيز به عنوان نهادي اجتماعي، سياسي دو ديدگاه را به همراه دارد: اول آنکه قدمتي براي زورخانه به بلنداي تاريخ ايران و قوم ايراني قائل اند و دلايلي ارائه مي کنند، دوم آنکه براي شکل گيري نهاد زورخانه و ورزش هاي زورخانه اي عمري بيش از سيصد سال قائل نيستند.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ