پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين تحقيق، مقايسه تاثير دو نوع زانوبند نئوپرن نرم (حمايت کننده) و سخت (ثبات دهنده) بر حس وضعيت مفصل زانوي بيماراني است که تحت عمل جراحي بازسازي رباط صليبي قدامي قرار گرفته اند. حس وضعيت مفصل با گونيامتر الکتريکي به روش آزمايش بازسازي فعال زاويه هدف در زنجيره باز حرکتي اندازه گيري شد. زاويه هاي هدف 30، 45 و 60 درجه خميدگي زانو مورد استفاده قرار گرفت. 11 بيمار مرد (با متوسط سن 30.8±4.6 سال و وزن 75±9 کيلوگرم) متعاقب جراحي بازسازي رباط متقاطع قدامي (به روش BPTB) قبل از پوشيدن زانوبند، بعد از 30 دقيقه پوشيدن زانوبند و پس از برداشتن زانوبند مورد آزمايش قرار گرفتند. اين آزمايش ها در سه وضعيت با زانوبند نئوپرن نرم، با زانوبند نئوپرن سخت و بدون زانوبند با فاصله زماني 24 ساعته انجام شد. ميانگين هاي خطاي مطلق بازسازي زاويه هدف پس از 5 بار تکرار آزمايش تجزيه و تحليل آماري شد. نتايج آماري نشان داد که استفاده از زانوبند نئوپرن سخت در زاويه 30 درجه موجب بهبود معني دار حس وضعيت مفصل زانو مي شود (P<0.05). اين بهبود حس وضعيت مفصل پس از برداشتن زانوبند نئوپرن سخت از بين مي رفت.