پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين پژوهش، مقايسه عوامل رواني ورزشکاران آسيب ديده و غير آسيب ديده و پيش بيني ورزشکاراني که در معرض خطر آسيب ديدگي قرار دارند، با توجه به عوامل روان شناختي است. از ميان دانشجويان پسر ورزشکار در سال 1384، 169 دانشجوي شرکت کننده در مسابقات دو و ميداني با ميانگين سني 22.7±3.7 سال، به صورت نمونه در دسترس انتخاب و بر اساس نتايج پرسشنامه آسيب، آزمودني ها به دو گروه ورزشکاران آسيب ديده (75 نفر) و غير آسيب ديده (94 نفر) تقسيم شدند. در اين تحقيق از برگه مشخصات فردي، پرسشنامه اضطراب حالتي رقابتي (CSAI-2) 2- رينر و مارتنز، پرسشنامه 34 سوالي آيزنک، مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته آسيب هاي ورزشي، قبل از انجام مسابقات دو و ميداني استفاده و در مورد گروه هاي نمونه اجرا شد. همچنين از روش آماري تحليل واريانس يکطرفه براي بررسي تفاوت هاي بين دو گروه، و از روش تحليل تمايزات براي پيش بيني احتمالي آسيب ديدگي ورزشکاران استفاده شد. به طور کلي نتايج اين تحقيق بين ويژگي هاي روان شناختي دو گروه، تفاوت نشان مي دهد (P<0.01). همچنين تحليل تمايزات نشان داد ورزشکاراني که از پرسشنامه اين تحقيق نمره 83 به بالا را کسب کنند، مستعد آسيب هستند و در آينده بيشتر احتمال دارد دچار آسيب ديدگي شوند. در نهايت محققان بر اين باورند که با بررسي ويژگي هاي شخصيتي و عوامل روان شناختي مي توان احتمالا ورزشکاراني را که در معرض خطر آسيب ديدگي قرار دارند، شناسايي کرد و راهکارهاي مناسب را به منظور پيشگيري از آسيب ديدگي به کار برد.

 نسخه قابل چاپ