پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

اين تحقيق به منظور بررسي تاثير تداخل ضمني (CI) بر اکتساب، يادداري و انتقال سه نوع مهارت سرويس ساده، چکشي و موجي طراحي شد. بدين منظور چهل نفر از دانشجويان پسر دانشگاه تهران با ميانگين سني 22.4±2 سال به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه تجربي 1 و 2 به منظور بررسي اثر و مقايسه دو روش تمريني مسدود (با تداخل ضمني کم) و تصادفي (با تداخل ضمني زياد) قرار گرفتند. آزمودني هاي هر گروه در مرحله اکتساب، طي نه جلسه سه نوع سرويس واليبال را 378 بار تکرار تمرين کردند. 45 آزمون اکتساب طي سه جلسه در مرحله تمرين به عمل آمد و بعد از 5 و 7 روز به ترتيب در 15 تکرار آزمون يادداري با تاخير و 15 آزمون انتقال شرکت کردند. به منظور بررسي اثر هر نوع تصويرسازي بر اکتساب، يادداري و انتقال روش هاي مذکور، از آزمون هاي t، و براي مقايسه دو نوع تصويرسازي براي تعيين اختلاف درون گروهي و بين گروهي در ميانگين هاي گروه ها، از آزمون تحليل واريانس (ANOVA) «اندازه گيري تکراري» (REPETED MEASURES) استفاده شد. نتايج دو گروه آزمايشي اثر معني دار تداخل ضمني را با افت اجراي گروه تصادفي در زمان اکتساب و افزايش چشمگير آنان را نسبت به گروه مسدود در تست هاي يادداري با تاخير و انتقال نشان داد (P<0.05). اين يافته ها از اين ادعا که تمرينات با تداخل زمينه اي بالا، در هر دو جنبه، موجب پيشرفت فراهم سازي حرکت و قدرت حافظه مي شود حمايت مي کند.

 نسخه قابل چاپ