پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين تحقيق، مقايسه خرده مقياس هاي تصوير بدني بزرگسالان فعال و غيرفعال، در دو گروه مردان و زنان و بررسي ارتباط بين تصوير بدني با ترکيب بدني و نوع پيکري است. آزمودني هاي اين تحقيق را 120 مرد و زن 65-25 ساله تشکيل دادند که به دو گروه فعال و غير فعال تقسيم شده بودند. ابزار مورد استفاده براي جمع آوري اطلاعات در مورد متغير تابع، شامل پرسشنامه خود_توصيفي بدني بود که از سه خرده مقياس چربي بدن، کل بدن و شاخص توده بدن و نوع پيکري شامل تيپ هاي چاق پيکر، عضلاني پيکر و لاغر پيکر بودند که به روش هيث_کارتر تعيين شده بودند. روش هاي آماري مورد استفاده شامل MANCOVA دو متغير (جنس X گروه) و ضريب همبستگي پيرسون و نيز آزمون Z فيشر براي مقايسه ضرايب همبستگي بودند.
بر اساس نتايج تحقيق کوواريانس چند متغيره، تعامل معني داري (F=3.55, P<0.017) در مورد جنس و گروه در خرده مقياس هاي تصوير بدني وجود دارد. همچنين نتايج همبستگي نشان داد که رابطه معکوس و معني داري بين تصوير بدني با درصد چربي بدن (r=-0.49, P<0.000) و شاخص توده بدن (r=-0.38, P<0.000) و چاق پيکري (r=-0.48, P<0.000) و عضلاني پيکري (r=-0.38, P<0.000) و نيز رابطه مستقيم و معني داري در لاغر پيکري (r=-0.39, P<0.000) وجود دارد.
نتيجه اينکه، نگرش افراد بزرگسال نسبت به بدن خود ناشي از توانايي ها و ابعاد بدني بوده و مردان فعال تصوير بدني مثبت تري نسبت به زنان دارند.

 نسخه قابل چاپ