پژوهش در علوم ورزشي زمستان 1383; 2(5):27-56.
 
 
شفيع زاده محسن,بهرام عباس
 
 
 

هدف از انجام اين تحقيق، بررسي تاثير برنامه ريزيهاي گوناگون آگاهي از نتيجه با ديدگاه قطعيت در دريافت آن بر يادگيري تکليف زمانبندي قطعه اي بوده است. در آزمايش اول 60 آزمودني بر اساس برنامه ريزيهاي 100 درصد و 33 درصد پيش بيني شده، تصادفي و بدون آگاهي از نتيجه به پنج گروه تقسيم شدند و يک نسخه تکليف را به شيوه ثابت تمرين کردند. نتايج نشان داد که بين گروههاي مختلف KR در مورد عملکرد و يادگيري زمانبندي نسبي و مطلق در مراحل اکتساب، يادداري و انتقال تفاوتي وجود ندارد. در آزمايش دوم نيز 60 آزمودني به پنج گروه KR مانند آزمايش اول تقسيم شدند و سه نسخه تکليف را که بر اساس زمانبندي مطلق از هم متفاوت بودند به شيوه متغير _ تصادفي تمرين کردند. نتايج نشان دادند که بين گروههاي مختلف KR در مراحل اکتساب و يادداري تفاوتي وجود ندارد، اما در مرحله انتقال در مورد ثبات زمانبندي نسبي تفاوت معني داري (P<0.05) وجود داشت.
نتيجه اينکه کاهش فراواني KR موجب افزايش عدم قطعيت در مورد دريافت اطلاعات شده و اين امر به نوبه خود موجب تحريک فرايندهاي پردازشي مي شود. ضمن اينکه در تمرين ثابت تعميم پذيري "فرضيه راهنمايي" مورد ترديد است.
 
كليد واژه: آگاهي از نتيجه تصادفي، آگاهي از نتيجه پيش بيني شده
 
 

 نسخه قابل چاپ