|
هدف: تعيين آستانه بي هوازي با استفاده از نقطه شكست ضربان قلب (HRDP) با هدف تعيين شدت بهينه تمرين مورد توجه پژوهشگران علوم ورزشي واقع شده و براي مربيان ورزشكاران اهميت فراواني دارد. بر همين اساس پژوهش حاضر با هدف تعيين آستانه بي هوازي با به كارگيري HRDP و استفاده از روش بيشترين فاصله (D) به اجرا درآمد.
روش: براي اين منظور 15 نفر (با ميانگين و انحراف معيار سني 21±1.32 سال، قد 178±5.2 سانتي متر، و وزن 64.2±6.78 كيلوگرم) به عنوان آزمودني هاي پژوهش انتخاب شدند. به منظور ايجاد HRDP از پروتكل هافمن استفاده شد. در اين پروتكل براي تعيين HRDP، بار كار اوليه 40 وات بود و در هر دقيقه تا مرحله بازماندگي 20 وات اضافه شد. ضربان هاي قلب فعاليت آزمودني ها لحظه به لحظه با استفاده از دستگاه پولار ثبت شد. همزمان در 5 مرحله مختلف با استفاده از انژوكت نمونه خون از سياهرگ دست چپ آزمودني ها جمع آوري و ميزان اسيد لاكتيك آن ها به طور مستقيم اندازه گيري شد. در تعيين آستانه بي هوازي با استفاده از HRDP و منحني عملكرد ضربان قلب (HRDP)، دو روش مستقيم (اسيد لاكتيك) و D با هم مقايسه شدند.
يافته ها: نتايج نشان داد كه روش D در برآورد آستانه بي هوازي روش دقيق و حساسي است و تفاوت معني داري بين اين روش و روش مرجع وجود ندارد و همبستگي بالايي با روش مبنا دارد (R=0.992).
نتيجه گيري: روش D جايگزين مطمئني براي روش سنتي، پرهزينه و وقت گير خون گيري متعدد است. بر همين اساس مربيان و ورزشكاران مي توانند براي تعيين آستانه بي هوازي، از اين روش استفاده نمايند.
|