پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين پژوهش بررسي مقايسه اثر يک برنامه تمريني هشت هفته پياده روي و دويدن بر نشانه هاي سندرم پيش از قاعدگي (PMS) دختران غير ورزشکار دبيرستان هاي شهر اهواز بود. به همين منظور با استفاده از روش هاي نمونه گيري، 75 نفر از دانش آموزان داوطلب دختر غير ورزشکار دبيرستان هاي شهر اهواز انتخاب شدند. آزمودني ها با روش تصادفي در سه گروه قرار گرفتند: گروه دو، گروه پياده روي و گروه کنترل که هر گروه شامل 25 نفر بود. پس از انجام مرحله پيش آزمون و پر کردن پرسشنامه PMS و استخراج نتايج اوليه، گروه دو به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه 45 دقيقه اي با شدت 65 درصد ضربان قلب بيشينه به دويدن پرداختند. گروه پياده روي نيز به مدت دو ماه، هفته اي پنج جلسه به مدت نيم ساعت در روز با شدت هاي مختلف معمولي و تند و کند پياده روي کردند. گروه کنترل هيچ گونه فعاليت ورزشي نداشتند. پس از پايان مرحله دوم، آزمودني ها پرسشنامه PMS را بعد از چهار هفته براي دومين بار و بعد از هشت هفته براي سومين بار تکميل کردند. تحليل داده ها با استفاده از آزمون آنوا و توکي در سطح الفاي 5% انجام گرفت.
يافته ها نشان داد که کاهش معناداري در نشانه هاي جسمي و رواني PMS در گروه پياده روي وجود داشت. در گروه دو تنها در نشانه هاي جسمي کاهش مشابهي مشاهده شد. همچنين بين تاثير تمرين پياده روي و دو بر نشانه هاي جسمي تفاوت معني داري وجود داشت، به گونه اي که کاهش نشانه هاي جسمي در گروه دو از ساير گروه ها چشمگيرتر بود.

 نسخه قابل چاپ