المپيک زمستان 1383; 12(4 (پياپي 28)):57-66.
 
 
نعيمي ‌كيا مليحه,فرخي احمد,غلامي احمد
 
 
 هدف از اين پژوهش، بررسي اثر سه نوع برنامه گرم كردن بر زمان واكنش ساده و انتخابي است. به اين منظور، 32 نفر از دانشجويان دختر غير ورزشكار 19 تا 23 ساله از دانشگاه تهران انتخاب و به طور تصادفي به چهار گروه كششي ايستا، كششي پويا، تركيبي (دوي نرم، حركات كششي و نرمشي) و گروه كنترل تقسيم شدند. قبل و بعد از اجراي برنامه گرم كردن، از هر گروه آزمون زمان واكنش ساده (SRT) و انتخابي (CRT) با استفاده از دستگاه 8 SW گرفته شد. تجزيه و تحليل داده‌ها نشان دادند بين ميانگين نمره‌هاي پيش و پس آزمون SRT هر گروه، تفاوت معناداري وجود ندارد. همچنين بين ميانگين نمره‌هاي پس آزمون SRT گروهها نيز تفاوتي مشاهده نشد. اما بررسي نمره‌هاي CRT نشان داد، بين ميانگين نمره‌هاي پيش و پس آزمون CRT گروه كششي پويا و تركيبي تفاوت معناداري وجود دارد. ولي بين ميانگين نمره‌هاي پيش و پس آزمون گروه كششي ايستا تفاوت معناداري ديده نشد (0.05>P). همچنين با مقايسه ميانگين نمره‌هاي پس آزمون CRT بين گروهها تفاوت معناداري مشاهده شد (0.05>P). نتايج به دست آمده نشان دادند گرم كردن مي‌تواند موجب بهبود زمان واكنش انتخابي شود و در اين ميان، گرم كردن تركيبي از دو روش ديگر مؤثرتر بوده است، اما گرم كردن بدن تأثيري بر زمان واكنش ساده ندارد.
 
كليد واژه: كششي ايستا، كششي پويا، تركيبي، زمان واكنش ساده، زمان واكنش انتخابي
 
 

 نسخه قابل چاپ