پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اجراي اين پژوهش، بررسي رابطه بين قدرت و طول اندام تحتاني با طول گام، تواتر گام و سرعت متوسط دونده در دوي سرعت بود. آزمودني هاي اين تحقيق را 30 ورزشكار پسر دبيرستاني (با ميانگين سن 16.8 ± 1.29 سال، ميانگين قد 173.8 ± 5.01 سانتي متر، ميانگين وزن 71.18 ± 5.2 كيلوگرم و ميانگين سابقه ورزشي (3.2 ±0.45 تشكيل دادند كه طول اندام تحتاني و يك تكرار بيشينه مربوط به عضلات چهار سر راني (پرس پا) و سه سرساقي (بلند شدن روي پنجه پا) اندازه گيري شدند. همچنين، ركورد دوي سرعت 100 متر آزمودني ها و طول و تواتر گام آن ها هنگام دويدن با استفاده از كرونومتر و دوربين فيلم برداري اندازه گيري شدند. اين پژوهش نشان داد كه ارتباط معنا داري بين قدرت عضلات اندام تحتاني با طول گام و سرعت دويدن وجود داشت (P?0.05). همچنين بين طول پا و طول گام، ارتباط معنا دار و مثبت و بين طول گام و تواتر گام رابطه معنا دار معكوسي وجود داشت. با توجه به نتايج اين تحقيق و به دليل اينكه طول پا و تواترگام دو خصوصيت تقريبا ارثي است، پيشنهاد شد كه دوندگان، ركورد خود را با افزايش طول گام از طريق افزايش قدرت اندام تحتاني بهبود بخشند.

 نسخه قابل چاپ