پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف اين پژوهش عبارت است از مطالعه ارتباط بين سرعت در لحظه رسيدن به حداكثر اكسيژن مصرفي (vVOmax) و سرعت در نقطه چرخش لاكتات (vLTP) در دوندگان استقامتي و نيمه استقامتي. بدين منظور 11 دونده زبده استقامت (9 مرد و2 زن) عضو تيم ملي دو و ميداني در رشته هاي استقامت و نيمه استقامت با ميانگين سن، قد، و وزن به ترتيب  24.36+1.1سال، 173.25±2.1 سانتي متر، 63.25+21 كيلوگرم به عنوان آزمودني انتخاب شدند. در آزمون اول VOmax و vVOmax آزمودنيها با استفاده از دستگاه تجزيه و تحليل گازهاي تنفسي سنجيده شد (شروع آزمون با سرعت 10 كيلومتر در ساعت و افزايش سرعت هر 1 دقيقه، 1 كيلومتر در ساعت بود تا ورزشكاران به درماندگي مي رسيدند). در آزمون دوم vLTP آزمودني سنجيده شد. شروع آزمون با سرعت 10 كيلومتر در ساعت بود كه پس از 4 دقيقه، 1 كيلومتر در ساعت بر سرعت نوارگردان افزوده مي شد تا غلظت لاكتات آزمودني به فراتر از 5 ميلي مول برسد. ميانگين VOmax، vVOmax آزمودنيها به ترتيب 58.54+2.8 ميلي ليتر به ازاي هر كيلوگرم در دقيقه 19.0±0.29 كيلومتر در ساعت بود. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار spss مدل 12 و روش آماري ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد بين vLTP و vVOmax ارتباط مثبت معناداري وجود دارد (r=0.63، (p=0.037. اين موضوع تاييد مي كند هر قدر فرد توانايي به تاخير انداختن انباشت لاكتات را داشته باشد و در سرعت بالاتري انباشت لاكتات در وي آغاز شود، از vVOmax بالاتري برخوردار است. از طرفي مربيان با تكيه بر برنامه هاي تمرين با سرعت vVOmax مي توانند vLTP آنها را به تاخير اندازند.

 نسخه قابل چاپ