پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف تحقيق حاضر عبارت است از مطالعه ارتباط بين سرعت دويدن در نقطه چرخش لاکتات (vLTP) و زمان ماندن در (TVOmax) VOmax هنگام فعاليت با vVOmax تا رسيدن به درماندگي در دوندگان استقامتي و نيمه استقامتي. بدين منظور 11 دونده عضو تيم ملي دو و ميداني (9 مرد و 2 زن) در رشته هاي استقامت و نيمه استقامت با ميانگين سن، قد و وزن – به ترتيب 24.36±1.1 سال، 173.36±2.1 سانتي متر، 63.25±21 کيلوگرم – آزمودني اين تحقيق انتخاب شدند. هر آزمودني در سه آزمون مجزا تا رسيدن به درماندگي روي نوارگردان با شيب صفر درجه و در 3 روز متفاوت به فاصله حداقل 48 ساعت شرکت کردند. آزمون اول به منظور سنجش VOmax و vVOmax با سرعت اوليه 10 کيلومتر در ساعت تا رسيدن به درماندگي انجام شد. در آزمون دوم TVOmax، TlimVOmax و TAVOmax آزمودني ها سنجيده شد. سرعت اوليه دستگاه متناسب با vVOmax آزمودنيها تنظيم شد. در آزمون سوم vLTP آزمودني سنجيده شد. شروع آزمون با سرعت 10 کيلومتر در ساعت بود که پس از هر 4 دقيقه 1 کيلومتر در ساعت بر سرعت نوارگردان افزوده مي شد، تا غلظت لاکتات آزمودني به فراتر از 5 ميلي مول برسد. اطلاعات مربوط به گازهاي تنفسي با استفاده از دستگاه تجزيه و تحليل گازهاي تنفسي اندازه گيري شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار SPSS مدل 12 و روش آماري ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد ارتباط معناداري بين vLTP نسبي (%vVOmax) و TVOmax آزمودني ها وجود ندارد (P=0.48 و r=0.33). از سوي ديگر، ارتباط مثبت معناداري بين TVOmax و TlimVOmax (P=0.000 و r=0.91) مشاهده شد. يافته ديگر اين تحقيق که بيانگر TVOmax نيز مي تواند باشد، ارتباط مثبت معنادار بين TlimVOmax و TAVOmax (P=0.001 و r=0.80) است. بنابراين، شايد بتوان چنين پيش بيني کرد که با توجه به ارتباط مثبت معنادار بين متغيرهاي ذکر شده، براي افزايش TVOmax بتوان از تمريناتي با شدت vVOmax استفاده کرد.

 نسخه قابل چاپ