علوم حديث پاييز و زمستان 1387; 13(4-3 (50-49)):330-343.
 
 
احمدوند عباس,كاوندي سحر
 
 
 

نهج البلاغه - که مجموعه اي است از خطبه ها، نامه ها و سخنان قصار اميرالمومنين علي (ع) يکي از مهم ترين کتب ادب عربي و سمبل فصاحت و بلاغت در آن زبان شمرده مي شود. اين کتاب، از ديرباز، مورد توجه عالمان و اديبان مسلمان واقع شده و سهم فراواني از پژوهش هاي خاورشناسان غربي را نيز به خود اختصاص داده است. شناخت پژوهش هاي غربيان درباره آن را مي توان عاملي مهم در شناسايي جريان شيعه پژوهي و مطالعات عرب شناسان غربي دانست. بررسي مراحل، علل و دستاوردهاي پژوهش هاي خاورشناسان و نيز ورود محققان مسلمان مقيم غرب به اين عرصه، از مسايل مهم مطرح شده در اين مقاله است.

 
كليد واژه: نهج البلاغه، امام علي (ع)، خاورشناسي، شيعه پژوهي در غرب، پژوهش هاي خاورشناسان در ادب عربي (عرب شناسي)
 
 

 نسخه قابل چاپ